มหา’ลัยเหมืองแร่

"เหมืองแร่ คืออดีตที่กลายเป็นอนาคตไม่รู้วาย"

2492 ปีที่ นิสิตรีไทร์ จากมหาวิทยาลัยอันทรงเกียรติของประเทศไทยต้องระเห็ดจากแสงไฟ ไปอยู่ในแดนกันดาร บ้านป่าเมืองเถื่อน ในอดีตมีคำกล่าวว่า "ชายใดจากหญิงภรรยาไปเมืองจีน ไปชวา ไปพังงาฟ้าแดงเกิน 3 ปี อนุญาติให้หญิงนั้นมีชู้ได้" นี่คือความห่างไกลที่ชายหนุ่มต้องเผชิญ…

4 ปีในเหมืองแร่ได้แปรสภาพเป็นเบ้าหลอมใหญ่ที่หล่อหลอมชีวิตของชายหนุ่มคนหนึ่งให้พบกับ ความสุข ความเศร้า ความเหงา และมิตรภาพที่แท้จริง

กว่า 65 ล้านบาทเบื้องหลังงานสร้างอลังการของภาพยนต์ประทับใจแห่งปี มหา’ลัย เหมืองแร่ โดย จิระ มะลิกุล งานโปรดักชั่นระดับยิ่งใหญ่ที่เนรมิต เรือขุดแร่ หมู่บ้าน และบรรยากาศทุกอย่างให้ย้อนกลับไปใน พ.ศ.2492 อย่างน่าทึ่ง ทุกๆอย่างถูกสร้างขึ้นมาใหม่อย่างประณีต และใส่ใจในรายละเอียดเสมือนได้ย้อนกลับไปสู่โลกอีกใบในอดีตอย่างแท้จริง…

เมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาผมมีโอกาสได้ไปชมภาพยนต์ มหา’ลัย เหมืองแร่ รอบสื่อมวลชนที่ เมเจอร์ฯ รัชโยธิน ในความคาดหวังแรกเกี่ยวกับตัวหนังหลังจากได้ดูตัวอย่างหนังมาก่อนหลายรอบ บวกกับการได้อ่านหนังสือของคุณ อาจินต์ รุ่นพี่ร่วมมหาลัยมาอีกหลายรอบ ทำให้ค่อนข้างมีความคาดหวังกับตัวหนังอยู่สูง พอภาพยนต์เริ่มฉายในช่วงแรกยอมรับเลยว่าเป๋ไปนิดนึง เพราะว่าการลำดับเรื่องในช่วงครึ่งชั่วโมงแรกค่อนข้างขาดการเชื่อมโยงที่น่าสนใจ(สำหรับผมนะ ผมออกตัวไว้ก่อน) เหมือนกับว่าต้องรีบยัดเยียดให้คนดูรู้จักกับตัวเอกของเรื่องพร้อมกับต้องการเก็บรายละเอียดในเรื่องสั้นแต่ละเรื่องตามบทประพันธ์อย่างเร่งรีบเกินไปทำให้คนดูหลายๆคนสะดุดไปเหมือนกัน (แอบเห็นจากคนรอบๆตัว ทำหน้ามึนๆ) แต่พอเริ่มจับจังหวะของหนังได้ โดยเฉพาะช่วงตั้งแต่ อาจินต์ ได้พบกับ ไข่ คู่หูเพื่อนตาย จากนั้นพี่เก้ง จิระ ก็พาผมอินไปกับเรื่องราวได้จริงๆ ซึ่งในช่วงหลังนี่เล่นเอาซาบซึ้งกระแทกจิตใจกันไปหลายฉาก ตัวหนังพูดถึงเรื่องราวการใช้ชีวิตของ อาจินต์ได้เป็นอย่างดี การถ่ายทอดอารมณ์ของมนุษย์ก็ทำได้อย่างดีเยี่ยม แทบทุกฉากต้องมีประโยคเด็ดๆที่ทำเอาเราต้องแอบเก็บไปไว้ในสมองอยู่หลายครั้งเช่น "ชนะเพื่อนแพ้นาย ชนะกฏหมายแพ้เงิน" หรือ "กินอย่าอาย ตายอย่ากลัว ยากช่างหัว ตายปลด" อีกมุมที่พี่เก้งสามารถถ่ายทอดเรื่องราวออกมาได้ดีก็คือ ความเป็นคนของแต่ละตัวละคร ตัวละครแต่ละตัวถูกถ่ายทอดอารมณ์ออกมาอย่างละเอียดอ่อน และค่อนข้างตรงกับคำบรรยายในหนังสือ ไม่ว่าจะเป็นพี่จอน ไอ้ไข่ นายฝรั่ง ลุงหมา อาโก และ ตัวอาจินต์เองที่แสดงได้ในขั้นดีใช้ได้เมื่อเทียบกบการแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องแรก

สำหรับตัวผมเองผมอยากขอเชียร์ให้ทุกๆคนไปชมภาพยนตร์เรื่องนี้นะครับ ไปชม Star Wars ก่อนก็ได้แต่จากนั้นก็ชม เหมืองแร่ซะ เพราะว่ามันเป็นหนังที่ควรค่าแก่การไปดูจริงๆ

Advertisements