ทดลองทำอะไรใหม่ๆ

ทดลองสเปซอยู่ มันเหมือนย้ายบ้านแบบไม่รู้ตัว เหมือนถูกจับเข้าโรงเรียนประจำแบบไม่เต็มใจ
 
ตอนนี้ฉากหลังที่ใกล้เคียงที่สุดที่หาได้ก็คงเป็นอันนี้ มันก็โอเคสำหรับวันนี้… หลายๆอย่างเปลี่ยนๆไป
 
ได้ยินว่าบ้านอื่นๆก็ป่วนปั่นกันใหญ่ เพื่อนๆหลายๆท่านก็ตระเตรียมหาบ้านใหม่กัน ผมก็ยอมรับว่าเบื่อๆพาลๆไม่อยากแวะมาบ้านนี้เท่าไร… มันแปลกๆ โหลดก็ยาก แถมชอบแฮงค์อีกด้วย
 
ช่วงๆนี้ผมมีโอกาสได้ลองทำอะไรใหม่ๆหลายอย่างมากขึ้น ทั้งในสเปซนี้ และในชีวิตจริงของผม ในสเปซอาจจะน้อยหน่อย แต่ในชีวิตจริงนี่กำลังเยอะได้ที่ ผมกำลังสร้างความสัมพันธ์ใหม่ๆกับชีวิตผม
 
ผมนัดเพื่อนๆที่ไม่ได้เจอกันตั้งแต่สมัยมัธยมปลายทานข้าว ทั้งๆที่ผมแทบจะไม่มีเวลาได้พักหายใจจากการทำงาน ผลที่ได้มันกลับทำให้ผมรู้สึกดี รู้สึกว่าได้กลับไปสูดดมกลิ่นไอในวันก่อนๆมากขึ้น…
 
ผมลองอ่านหนังสือแนวใหม่ๆมากขึ้น อย่างตั้งใจ และเริ่มที่จะชื่นชอบมัน และก็แสวงหาที่จะเสพย์มันมากขึ้นๆ
 
ผมลองที่จะเดินก้าวใหม่ (อันนี้ยากที่สุดล่ะ) กับใครคนหนึ่งทั้งๆที่รู้ว่าผลที่ตามมามันอาจจะไม่ได้เป็นไปอย่างที่ฝันเอาไว้ เรามีอะไรที่ต่างกันมากเกินไป และเราก็มีอะไรที่เหมือนกันมากเกินไป… ผมมีทางเลืกที่จะให้เดินอยู่หลายทาง ผมกล้าพูดได้ว่าเกือบ 10 แต่ผมเลือกที่จะเดินเลี้ยวมาทางที่เป็นทางแยก 2 ทาง ผมยืนอยู่ที่ปากทางของทางทั้ง 2 สาย
 
…ทางสายหนึ่งเป็นทางที่ดูสดใส หนทางสองข้างเต็มไปด้วยดอกไม้ฤดูร้อนขึ้นอยู่ทั่ว กลิ่นหอมจางๆที่แฝงอยู่ในอากาศยามสูดดม ก็ทำให้ผมได้รู้รสชาติของการเดินอยู่ใต้แสงตะวัน แต่… ผมรู้ว่าดอกไม้นั้นก็มีฝูงผึ้งที่ดอมดมอยู่เช่นกัน ถ้าผมไม่ระวังตัวเดินเข้าไปใกล้ก็อาจจะถูกเหล็กไนตำเข้าก็เป็นได้ ที่สำคัญผมยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ผมแพ้เหล็กไนผึ้งรึเปล่า ถ้าแพ้ โดนต่อยทีนึง ก็อาจหมายถึงชีวิตได้…
 
…ทางอีกสายหนึ่งกลับเป็นทางเดินที่ดูมีแดดส่องน้อยกว่านิดนึง แถมดอกไม้สองข้างทางก็คือทิวกุหลาบทอดยาว สวย หอม มีเส่ห์ แต่ลึกลับ เป็นเส้นทางที่ผมรู้ว่าผมจะได้พบอะไรใหม่ๆตลอดเส้นทางเดินอย่างแน่นอน มันดูลึกลับ และน่าท้าทาย แต่ ทุกความงามที่ส่งกลิ่นรัญจวนก็มีกิ่งหนาบเร้นกายอยู่ใต้ดอกสวย หนามดอกไม้ก็อาจทิ่มแทงผมได้เหมือนกันหากไม่ระวัง…
 
ผมกำลังทดลองทำอะไรใหม่ๆอยู่ ไม่ใช่เลือกเดินไปพร้อมๆกันบนทั้ง 2 เส้นทาง เพราะมันคงทำไม่ได้ แต่ผมเลือกที่จะหยุดมองดูทั้ง 2 ทางให้ชัดเจนมากขึ้น เลือกให้มั่นใจที่สุด …จะได้มีโอกาสพลาดน้อยที่สุด กระมัง…
 

    • Lost
    • August 7th, 2006

    อย่าหลงทาง
    เป็นใช้ได้
     
    🙂

    • monsicha
    • August 7th, 2006

    อ้าวว ไม่ใช่แบ็คกราวนด์อันที่บอกไปหรอกเหรอ ( brownlines ) อืม…แล้วมันหายไปไหน ไม่น่าจะหายไปได้นี่นา

    • Rainy
    • August 7th, 2006

    เลือกทางที่เราต้องการจะเดินจริงๆ

    • Charlie Bangkokian
    • August 7th, 2006

    อ่า BG อันนั้นมันไม่ใช่ง่ะครับ รู้สึกว่าอันเก่าของผมจะถูกลบทิ้งไป เพราะว่าเปซอื่นของผมที่แบคกราวน์ยังอยู่ ก็คงเดิมทุกอย่างเลยคับ 🙂

    • KoOk
    • August 8th, 2006

    อ้าว… แล้วเอาเค้าไปทิ้งไว้ตรงไหนอ่ะตัว หื้ม???
     
    ลองมาเดินทางแปลกๆ ดูมั่งมั้ย เพิ่มรสชาติให้ชีวิต
     
    5555 😛

    • MoO
    • August 8th, 2006

    ปันหาเยอะจิงๆด้วยพี่กี้
    แอบเว็งอ่ะ สาเปซ แง๊ๆๆ

    • g ๏ y
    • August 8th, 2006

    อื้อ… ช่าย ไม่ค่อยอยากเข้าสเปซเท่าไหร่เลย ดูมันซับซ้อน งง เห่ย ห่วย ฮ่วย! ทำยังไงวะ??
    Live Spaces SUCKS!!!!!!!!
     
    เราไป Outing กับบริษัทมาแหละ มันทำให้นึกถึงกลิ่นอายสมัยที่เป็นนักเรียนม.ปลาย
    อื้ม… รู้สึกดีจัง
     
    อืม… จะเลือกเดินทางไหนก็ค่อยๆ ดูละกันนะ หกล้มแรงๆ มันก็เป็นแผล เจ็บด้วย กว่าจะหายด้วย เนอะๆ
     
    ศุกร์นี้…เจอกันนะ :o)

    • ohho
    • August 8th, 2006

    ไม่ว่ายังไง ไม่ว่าจะเลือกทางไหน
    ขอให้แน่วแน่ ไม่วอกแวกละกันนะ

  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: