กระท่อมหลังสุดท้าย บนหาดทราย ที่ปลายขอบโลก

 
บนหาดทรายเวิ้งว้างที่ทอดยาวไกลออกไปสุดลูกหูลูกตา ที่ปลายชายหาดแห่งนั้น จุดสุดท้ายที่ผืนดินสัมผัสกับผืนน้ำ ที่ปลายขอบโลก
 
กระท่อมหลังน้อยๆเก่าๆ ตั้งตระหง่านต้านลมพายุ และ คลื่นทะเลที่ซัดมาอย่างรุนแรงทุกเช้าค่ำ ไม่ว่าอากาศจะร้อนด้วยแดดที่แผดเผาในฤดูร้อนที่ไม่เคยปราณีใคร หรือไม่ก็ด้วยลมเย็นที่หนาวกรีดผิวยามพัดผ่านในฤดูหนาวที่แสนโดดเดี่ยว
 
กระท่อมหลังนั้นก็ยังตั้งอยู่ ในกระท่อมหลังเก่าๆนั้นไม่ได้ไร้ซึ่งชีวิตใดๆ แต่มันเป็นที่เร้นกายของชายคนหนึ่ง ซึ่งตัวเขาเองไม่ได้เลือก หรือว่า เลือก เขาเองก็ไม่แน่ใจอย่างชัดเจน ในการที่มาอาศัยอยู่ที่นี่
 
สิ่งที่เขาจำได้อย่างเลือนลางก็คือ เช้าวันหนึ่งเขาลืมตาตื่นขึ้นมา เขาก็พบตัวเองทอดกายอยู่ในกระท่อมหลังนี้ซะแล้ว ใบหน้าของเขาไม่ได้เปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา แต่ใจของเขากลับไม่ได้รับรู้ความรู้สึกของรสสัมผัสอย่างหนึ่ง รสสัมผัสของใจ ที่เรียกว่า "รัก" เขาไม่อาจสัมผัสมันได้ อันที่จริงเขานึกถึงมันไม่ออกด้วยซ้ำ ว่าสิ่งที่เขาหลงลืมไปมันเรียกว่าอะไร
 
ทุกเช้าเขาออกไปนั่งมองพระอาทิตย์ขึ้น เพื่อให้ไออุ่นเพียงเล็กน้อยได้สัมผัสร่างกายของเขา ยามเย็นเขาออกไปนั่งมองพระอาทิตย์อีกครั้งเพื่อให้แสงสว่างสุดท้ายของวันยังคงติดอยู่ในสายตาที่พร่ามัวลงไปทุกที
 
เขาไม่ได้เลือกที่จะอยู่ในที่แบบนี้ คือสิ่งที่เขารำลึกได้ในวันหนึ่ง เขารำลึกได้ว่าที่ที่เขาจากมาต่างหากที่ไม่เหลือที่ว่างให้คนอย่างเขาได้ยืนอยู่
 
ทุกค่ำคืนเขามองไปยังดวงดาวนำทาง หวังว่าแสงดาวจะนำเขากลับไปที่ที่เขาจากมา ไม่ว่าจะด้วยเต็มใจหรือไม่ แต่ดวงดาวกลับเล่นตลกโหดร้าย ไม่เคยฉายแสงมานำทางเขาเสียที หลายๆครั้งในกลางดึกเสียงลมพายุที่โหมกระหน่ำ กรีดร้องราวกับเสียงหัวเราะของปีศาจร้ายที่เย้ยหยันความอับโชคแห่งชีวิตที่แตกหักของเขา ซากชีวิตเก่าๆที่ถูกทำร้าย จนต้องระเห็ดมาที่กระท่อมเก่าหลังนี้
 
ในกระท่อมมีแผ่นป้ายเก่าๆเขียนไว้ด้วยลายมือบรรจง ถึงแม้ว่าแผ่นป้ายไม้จะกร่อนผุไปตามเวลา แต่ก็ยังคงอ่านตัวหนังสือได้อย่างชัดเจน ใจความบนแผ่นป้ายไม้เขียนไว้ดังนี้
 
"กระท่อมหลังนี้ เป็นกระท่อมหลังสุดท้ายที่ตั้งอยู่บนหาดทรายที่อยู่ไกลที่สุด เป็นหาดทรายแห่งสุดท้ายที่เชื่อมแผ่นดินและผืนน้ำเอาไว้ด้วยกัน กระท่อมหลังนี้เป็นที่อยู่ของผู้ที่สูญสิ้นศรัทธาในสิ่งที่เรียกว่า ความรัก ไม่ว่าใครที่อาศัยอยู่ที่นี่ จะมาถึงมันด้วยวิธีใด ไม่ว่าจะเลือกมาด้วยตนเอง หรือว่าถูกขับไล่มายังที่แห่งนี้… วิธีเดียวที่จะเดินทางกลับออกไปก็คือ ใครคนนั้นต้องกล้าที่จะเดินกลับบออกไปเอง"
 
ชายคนนั้นอ่านแผ่นป้ายนี้อยู่ทุกครั้งในเวลาที่มีแสงสว่างพอจะให้อ่านได้ เขาอ่านอยู่ทุกเวลาที่ไม่รู้จะทำอะไร… เขารู้วิธีที่จะกลับออกไปจากที่แห่งนี้ จริงอยู่ว่าดาวนำทางก็สำคัญ ดวงอาทิตย์ที่ช่วยให้มองเห็นทางก็จำเป็น แต่ขาของเขาต่างหากที่สำคัญกว่า และใจของเขาต่างหากที่จำเป็นที่สุด เพราะใจของเขาจะเป็นแรงส่งแห่งความกล้าที่จะทำให้เขาก้าวเดินอย่างมั่นคงออกไปจากที่แห่งนี้
 
จริงอยู่ว่าที่แห่งนี้มันก็เงียบสงบดี ทิวทัศน์ยามที่ไร้พายุ ไร้หิมะ ไร้คลื่นโหมกระหน่ำ ก็ดูงดงาม แต่มันก็เป็นความสวยงามที่เขาได้แต่นั่งดูอยู่คนเดียว เขาไม่มีใครข้างๆที่จะมาร่วมชมความงดงามนั้น …กระท่อมหลังนี้ มันคงเป็นเพียงที่ที่จะให้ใครหลายๆคนเข้ามาพักยามที่เหนื่อยล้า และไม่มีที่ไป ถึงแม้มันจะเงียบสงบ แต่มันก็เหงา และ เหน็บหนาวในยามที่ธรรมชาติไม่ปราณี
 
ผมได้แต่หวังเอาใจช่วยให้ใครก็ตามที่ต้องไปหลบพักในที่แห่งนั้น รีบฟื้นคืนกำลัง รีบเดินทางกลับมาสู่โลกแห่งความวุ่นวายใบนี้โดยเร็ว… รวมถึงตัวของผมเองด้วย
Advertisements
    • Pam
    • March 14th, 2006

    ….
    เห็นเรารึเปล่า?
    เห็นเราตอนเดินผ่านไป แล้วจูงมือพี่กี้เดินออกมาป่ะ?? 🙂
    คงเหงาพิลึกถ้าต้องอยู่ในกระท่อมใกล้ตกโลกอย่างนั้นหน่ะ…เรานั่งเป็นเพื่อน-หายใจทิ้ง-ชวนคุยนอกเรื่อง ได้แป๊บๆนะ เราจะไปแล้วแหละ จะไปดูบ้านคนอื่นกลางๆโลกกะเรามั้ยอ่ะ? เพราะถ้าไปก็ไปด้วยกันได้ เดี๋ยวช่วยเคาะประตูบ้านเค้าให้
     
    ~เราเลือกเดินมาส่องกระท่อมประหลาดนี้เองแหละ แต่เราเลือกที่จะมาทัศนศึกษาแล้วกลับบ้านก่อนที่พ่อแม่จะโทรเรียกตำรวจหน่ะ….ความรัก หายไปไม่เท่าไหร่ แต่ลูกหายไปคงไม่ดีแน่….~
     
    ตื่นมาก็เป็นวันใหม่ เลือกที่จะหลงทางและตามหาต่อไปโดยที่ยังนั่งอยู่ตรงนี้ ที่เดิม คนเดียว งืดมาก…. หรือเลือกที่จะจับมือเราแล้วไปทักทาย เสนอหน้า ทำความรู้จักคนบ้านอื่นๆ ด้วยกันมั้ย? เราจะไปละนะ จะจับมือมั้ย นับหนึ่งงงงงง~~~~~ นับสองงงงงงงงงง~~~~~~ สองครึ่งแล้วน๊าาาาาาาาา~~~~~~~~~~
     
    กูน้องแป๋มก็รักมึงพี่กี้หว่ะ ห่านนนนนนน
    (ไปกินกาแฟซักสิบหกแก้วไป๊ ชิ้วๆๆๆๆๆๆ) จะไปไหม นับสองครึ่งแล้วนะเว้ยเฮ้ยยยยยยยยย!!! :p

    • Yada
    • March 14th, 2006

    เหงาไปนะ..
    บางทีเราก็ต้องเข้มแข็งเพื่อตัวเราเอง
    จำไว้ "อย่าเอาหัวใจไปผูกไว้กะตีนใคร เมื่อเค้าก้าวเท้าจากเรา เราจะต้องเสียใจเสมอ"
    รู้ว่า ทำยาก.. แต่ต้องทำให้ได้ อยากเห็นรอยยิ้ม ที่มาจากข้างใน
    ไม่เอายิ้มแหยๆ หรือเสียงหัวเราะแห้งๆ อยากเจอเธอคนเดิม นะ..

    • KoOk
    • March 14th, 2006

    เจ็บเท่าไหร่แต่ใจมันยังรักคุน…
    คุนที่ทำให้ฉันนั้นต้องเสียใจ…
    อาจต้องเจ็บ ต้องเจ็บอย่างนี้เรื่อยไป…
    เจ็บเท่าไหร่ยังไงฉันก้อร๊ากกกกกคุน!!!
     
    สงสัยต้อง งมโข่ง อยู่ในนั้นอีกซักพักแฮะเรา ว๊ะฮะฮะฮ่า 😛
    ขอให้เพื่อนเดินออกไปเร็วๆ อ่ะ อยู่กันหลายคนอึดอัดเนอะ
    กระท่อมมันหลังเล๊กกกกกกกก 

    • Zusu
    • March 14th, 2006

    ขอให้กี้เดินทางออกมาเผชิญกับโลกแห่งความเป็นจริงได้โดยเร็วนะจ๊ะ

    • Lost
    • March 14th, 2006

    ไม่แน่ กว่าจะรู้ตัว เราก็อาจจะเดินออกมาไกลจากบ้านหลังนี้แล้วก็ได้
    ใครจะไปรู้

    • TEERAPONG
    • March 14th, 2006

    อ่านแล้วเพ้อ…หงะ
     
     
    —–
     
    พยายามเข้าใจหลายๆประโยค
     
    —-
    แต่ยิ่งพยายามเข้าใจ…ก็ยิ่งไม่เข้าใจ
     
    —-
    สงสัย…ต้องขอเวลาไปเช็คตัวเองแป้ฟนึง
     
    แล้วจะกลับมาอ่านใหม่ ….^o^

    • Rath
    • March 14th, 2006

    เอา GPS ไปใช้ไหมครับ

    • Toey Hom
    • March 14th, 2006

    ง่า…
    พี่กี้ค่ะ…เตยถูกล่ามโซ่เอาไว้อะค่ะ
    คือ…
    มีคนใจร้ายเค้าล่ามโซ่ที่แขนกะขาเตยยึดติดเอาไว้ที่บ้านหลังนั้น
    ถ้าพี่กี้หันหนาเข้าหาประตูบ้านแล้วเหล่ไปทางซ้ายราวๆ 11 นาฬิกา
    ที่ผนังฝั่งซ้ายตรงนั้นวัดออกมาจากมุมห้องไปทางซ้ายราว 30 เซนต์
    ลากตรงขึ้นไปหาฝ้าเพดานแล้วตวัดออกขวาอีกราวๆ 25 ซม.
    จะเจอปนะตูลับค่ะ…พอเข้าไปลงบันไดราวๆ 42 ขั้นจะเจอห้องใต้ดินค่ะ
    เลี้ยวขวาเข้าไปในห้องทางซ้ายมือที่ผนังจะมีสวิดช์ไฟค่ะ
    กดเปิดไฟจะเจอเตยนั่งเป็นซากอยู่ที่พื้นค่ะพี่กี้
     
    555+
     
    เตยโดนขังไว้ร่วม 3 ปีแล้วค่ะ
    555+

    • nutt_kung
    • March 14th, 2006

    ชอบง่ะ กระท่อมหลังนี้ เมือไร เราจะหลุดพ้น จากที่แห่งนี้เสียที
     
    ปล.พอดี อัพสเปซ สั้นไปหน่อย ขอโทษนะก๊าบ…

    • mim
    • March 14th, 2006

    เป็นกำลังใจให้กี้ แล้วก็ทุกๆคนที่อยู่ในกระท่อมหลังนั้นออกมาได้เร็วๆนะ
    บางครั้งการยึดติดกับอดีตอันสวยงาม ก็ไม่ได้ช่วยอะไรเรา
    ไม่ได้ทำให้เราดีขึ้น กับทำให้เราแย่ยิ่งกว่า
    ออกมาเผชิญกับโลกภายนอก โลกของความจิง
    แม้จะโหดร้าย แต่ก็ทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น มองอะไรได้กว้างขึ้น
    มองเห็นอะไรได้มากกว่าที่เห็นในกระท่อม

    • Lalita
    • March 15th, 2006

    ง่า.. บางทีอาจจะต้องมีคนช่วยดึงออกมา
    ถ้าชายคนนั้นไม่ลุกออกมาจริงๆ
    มันต้องมีสิ มันต้องมี..
    ชิงๆ น๊าพี่กี้ ^^
     
    ปล. 1 ไม่เข้าใจเลยเรื่องสตาร์บั๊ค เพื่อไรกัน – -?
    ปล. 2 พี่กี้ไม่ได้มาเร็วไป.. แต่เจ้านุ่นมันอัพช้า
    ปล. 3 มันไม่แก้ตัวหรอก.. มันขี้เกียจ
    ปล. 4 เจ้านุ่นไปหลับละ ^^\’
    ปล. 5 ลืมๆ.. ง่า.. มีแต่คนมาช่วยเขิลล์ เพื่อนนุ่นอาการหนัก
    อ่านแค่นั้น.. พอเจอหน้ามันปุ๊บ
     
    มันบอกว่า
    "แกอ๊า.. เขียนไร.. ฉันโคดเขิลล์เลยอ๊า"
     
    นุ่น >> – -??

    • Lalita
    • March 15th, 2006

    ปล. อันสุดท้าย (ชิงๆ นะ) แบ่บลืม
     
    ไขลานไรมะรุ.. ง่า พี่กี้อ๊า ออ
    อ่านแล้วให้ความรู้สึก
    กำลังจะตายอ่ะ..
    แง้ๆๆๆ

    • Pawina
    • March 15th, 2006

    เพ้อเจ้อเจงๆๆๆๆ เรยยยย อะไรเนี่ยยย
    ไม่ได้คุยกันหน่อยเดว…..เพ้อไปไหนแว้วววเนี่ยยย
    กลับมาๆๆๆๆ
     
    จะเพ้อไปไหนเนี่ยยยยยย……!!!!!!

    • Chayamon
    • March 15th, 2006

    คุณคนข้างล่างเขามาตามกลับแล้วนะครับ คุณกี้
    หยุดเพ้อเจ้อสร้างภาพได้แล้วนะครับ คุณกี้
    กลับไปหาเขาดีกว่านะครับ คุณกี้
     
    เอิ๊กๆๆๆ
     
    ปล. เอาเวลาเพ้อเจ้อไปช่วยกันลุ้นเพื่อนเราอีกคนดีกว่า
    เออ… ไอ้เพื่อนที่มันเคยหลงไปกับอะไรอะไร นั่นแหละ
    ไปๆๆ ช่วยมันลุ้นหน่อย

    • รัม เรซิ่น
    • December 7th, 2010

    ชอบจังเลย จินตนาการเป็นเลิศ
    เป็นถ้อยคำและความหมายที่สระสรวย อ่านแล้วหลับตาแทบจะได้ไปเที่ยว
    ที่กระท่อมหลังนั้นมาเลย

    เป็นความเหงาเหว่ว้า ที่แสนโรแมนติก……
    อยากไปเที่ยว แล้วก็แวะจิบกาแฟ เปิดโนตบุค นั่งเขียนบทหนังที่กระท่อมล้างหลังสุดท้ายนี้จัง

  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: