อย่ามองคนจากภายนอก

 

สุภาพสตรีในชุดกระโปรงผ้าฝ้ายเรียบๆกับสามีของเธอในชุดสูทเนื้อผ้าธรรมดาๆ ก้าวลงจากรถไฟในชานชาลาสถานีเมืองทั้งคู่ยืนรออย่างสงบอยู่หน้า…"สำนักงานอธิการบดีมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด"

เลขานุการสาวดูออกในแวบเดียวว่าสามีภรรยาซอมซ่อคู่นี้มาจากบ้านนอก และ ไม่น่ามีธุระอะไรในมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดแห่งนี้ได้….หล่อนขมวดคิ้ว

 

"เราต้องการพบท่านอธิการบดี" สามีกล่าวนุ่มนวล

"ท่านติดนัดตลอดทั้งวัน"เลขาฯสะบัดเสียงเล็กน้อย

"งั้นเราจะรอ"ภรรยาตอบ เป็นเวลาหลายชั่วโมงที่เลขานุการทำเป็นไม่สนใจ

 

โดยประมาณว่าทั้งคู่คงทนไม่ได้และกลับไปเองแต่หาเป็นเช่นนั้นไม่…

 

เลขาฯสาวเริ่มไม่แน่ใจจึงต้องรบกวนเวลาท่านอธิการบดี

"พวกเขาคงแค่อยากพบท่านครู่เดียวก็กลับ"หล่อนอธิบายท่านอธิการบดีถอนใจด้วยความเบื่อหน่ายแล้วก็พยักหน้าเสียไม่ได้จริงๆแล้วคนสำคัญระดับท่านจะมีเวลาพบคนระดับนี้ได้อย่างไร?

แต่นั่นเถอะนะ…ท่านคิดว่าดีกว่าปล่อยให้คู่สามีภรรยาบ้านนอกป้วนเปี้ยนอยู่แถวนี้ให้ใครต่อใครมาเห็นเข้า

ภรรยากล่าวขึ้น"ลูกชายของเราเคยเรียนในฮาร์วาร์ด 1 ปีเขารักฮาร์วาร์ดมากและเขาก็มีความสุขที่นี่อย่างยิ่งแต่เมื่อปีที่แล้วเขาประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตสามี และ ดิฉันก็เลยอยากทำอะไรสักอย่างไว้เป็นที่ระลึกถึงเขาในมหาวิทยาลัยแห่งนี้”ท่านอธิการบดีไม่รู้สึกร่วมแต่อย่างใด… เพียงแต่รู้สึกเสียใจกับคู่สามีและภรรยาเล็กน้อย

"คุณผู้หญิงเราไม่สามารถสร้างรูปปั้นให้กับทุกคนที่เคยเรียนฮาร์วาร์ดแล้วก็ตายหรอกนะถ้าปล่อยให้เป็นอย่างนั้นที่นี่คงดูไม่ต่างไปจากสุสานแน่"

 

"โอ…ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะท่านอธิการบดี"ภรรยารีบอธิบาย

 

“เราไม่ได้ต้องการจะสร้างรูปปั้น….เราคิดว่าเราจะสร้างตึกให้ฮาร์วาร์ดต่างหาก"

 

ท่านอธิการบดีกรอกตาไปมา….เขามองไปที่ชุดผ้าฝ้ายกับสูทบ้านนอก

 

"สร้างตึก! พวกคุณรู้ไหมว่าใช้เงินเท่าไรในการสร้างตึกสักหลังหนึ่งเราใช้เงินไปมากกว่า 7.5 ล้านดอลลาร์แค่ตอนเริ่มก่อตั้งฮาร์วาร์ดนี่" เป็นครู่ที่สุภาพสตรีเงียบกริบ

 

…ท่านอธิการบดีรู้สึกโล่งอกในที่สุดสามีภรรยาคู่นี้ก็ถูกกำจัดไปได้เสียทีแล้วภรรยาก็หันมาพูดกับสามีเบาๆว่า…

 

"ใช้เงินแค่นั้นเองน่ะหรือในการสร้างมหาวิทยาลัย?

แล้วทำไมเราไม่สร้างของเราเองสักแห่งหนึ่งล่ะ?"

 

สามีผงกศีรษะสีหน้าท่านอธิการบดีเต็มไปด้วยความงงงวยสุดขีด

 

…แล้วนาย และ นางลีแลนด์สแตนฟอร์ดก็เดินทางไปยังพาโลอัลโตในแคลิฟอร์เนียที่ๆพวกเขาก่อตั้งมหาวิทยาลัยภายใต้นามสกุลของครอบครัวStanfordเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ลูกชายที่ฮาร์วาร์ดไม่เคยเห็นคุณค่า เรื่องนี้ดีมากเลยมันเป็นเรื่องประวัติความเป็นมาของมหาวิทยาลัยStandfordในสหรัฐฯซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยชื่อดังคู่แข่งกับมหาวิทยาลัยHarvardและมันสะท้อนให้เห็นถึงค่านิยมของคนที่ชอบตัดสินคนอื่นจากเปลือกนอก

 

เอามาจาก Fwd Mail ครับ

อ่านแล้วชอบมากๆ คนเราหลายๆคนชอบตัดสินคนจากภายนอก บางอย่างที่เราเห็น บางครั้งภายใต้มันมีอะไรแฝงไว้มากกว่านั้นเยอะ…

 

เพื่อนซี้บางครั้งไม่ต้องไปไหนด้วยกันตลอด แต่เมื่อวันใดที่เราต้องการเขา เขาก็จะมาเอง…

Advertisements
    • AnNulet
    • October 12th, 2005

    อ่ ะ จ ะ ไ ป เ ที่ ย ว แ ล้ วข อ ใ ห้ เ ที่ ย ว ใ ห้ ส นุ ก น่ ะ ค๊ า บว่ า แ ล้ ว อ ย า ก จ ะ ไ ป เ ที่ ย ว อี ก อ่ ะ .

    • ภัทรพร
    • October 12th, 2005

    OHHHHH!!!!!!Stanford, Actually is…………ok..i c…..โธ่ หยั่งงี้แหละคนเรา บางทีกว่าจะเห็นค่า ก้สายไป…………..____________________________ใจ โอ้ใจเอ๋ย เคยร่ำร้องคนในฝันเจอ โอ้เจอกัน กลับเห็นเขามีคู่กายฟ้าปิดประตู ไม่รับรู้ความปวดใจฟ้าช่างไร้ซึ่งความเมตตา………………..ยังเศร้าอยุค่ะ T_T

    • MoO
    • October 13th, 2005

    อยากนอนจังแต่งานไม่เส็ดอีกแล้ววววแว๊ปๆมาอ่านได อิอิ

    • Sankamon
    • October 13th, 2005

    หวัดดีค่ะ….แวะมาทักท่าทาง จะเป็นคนชอบ อ่าน เขียนเหมือนกันจะแวะมาหาบ่อยๆนะคะ…มีเรื่องดีๆเพียบเรย..Space คุณเนี่ยะ..^_^

    • เรดะ
    • October 13th, 2005

    คนเราไม่ควรดูแต่ภาพนอกจิงบางคนหน้าตาดีมากแต่ก็เป็นโจรหลวกลวงคนอื่นซะงั้นอะเราอัพแล้วนะ……….ของเราอะ

    • Vanilla
    • October 13th, 2005

    เรื่องดีมากเลยอ่า

    • Rain
    • October 13th, 2005

    (つ¯ ³¯)つเห็นด้วยคะ ว่าอย่ามองคนจากภายนอก

    • =(๑^_____^๑)= … a smallrock space …
    • October 13th, 2005

    เรื่องจริงหรืเปล่าคับถ้าใช่ก็ได้ข้อคิดมากเลยคับ^_^

    • nupum_naka
    • October 13th, 2005

    โห เรื่องจริงหรือ ถ้าใช่นี่เจ๋งมากเลยอ่ะ อ่านแล้วได้ข้อคิดดีอ่ะ

    • cudo
    • October 13th, 2005

    รูปภาพเจ๋งดีนะคะ

    • Toey Hom
    • October 13th, 2005

    แหม…แหมเด็กในเครื่องแบบ…จะดีเหรอค่ะพี่กี้555+มา…คราวนี้จะนั่งนึกให้…ยุค 90 เหรอ…ออออืม…มมมเตยยังอายุ7ขวบ…ลิฟ กะ ออย…หลุยส์ กะ จอนนี่นุ๊ก…ถอยสายบัวboy scout(นึกๆดูแล้วเตยมีเทปหมดเลย…น่าเกลียดจังเรา…ฟังไปได้)กางเกงขาม้าสีเข้มๆกะเสื้อยืด giodanoสีชมพู choching pink (อย่าลืมคาดแว่นบนหัว)เพจเจอร์+กระเป๋าจาคอบ (อันนี้เด็กมัธยมมากๆ)กางเกงขาสั้นแบบว่าสั้นมากๆ…ถ้าเป็นยีนส์ชายต้องรุ่ยๆน่ะค่ะ..แบบว่าเอามาฉีกให้ขาดๆการเป๋าเป้ของ outdoor ไม่ก็ อะไรน๊า…นึกชื่อไม่ออกแต่งตัวแบบโบว์กะ joyce…หงะ…โดดเรียน…555…เนื่องจากเตยอยู่ในช่วงมัธยมทำให้เป้นอะไรที่ฮิตมากๆ…ตอนนี้นึกได้แค่นี้เองอะค่ะ…เป็นเด็กมัธยม…มีแต่อะไรแบบเด็กๆแย่จัง…ดูไม่เป็นการเป็นงานเลยพี่กี้เซ็งเลย…555+

    • Rainy
    • October 13th, 2005

    สิ่งที่เราเห็น…..อาจไม่ใช่สิ่งที่เห็นภายนอกมองได้ด้วยตาภายในจิตใจต้องใช้หัวใจมอง

    • คุณหญิงรัสรินทร์
    • October 13th, 2005

    ดีจ้า….อัพBlogแล้วนะตัวเอง…เข้าไปเม้นให้เค้าด้วยล่ะ ไม่งั้นงอนนะ555"รักนะเด็กโง่….." คริคริ´;;;;;;;;.¸_______________¸;;;;;;;´;;;;;;;;;;;:¸_____________,:;;;;;;;;;´¸´:;;;;;;;;;;;´;__________,:;;;;;;;;;;;´¸_ ´:;;;;;;;;;;;´,,________,:;;;;;;;;;;;´¸___´:;;;;;;;;;;;;_______,;;;;;;;;;;;;:____.´•¸:;;;;;;;;;¸_____¸;;;;;;;;;;´_______´•¸:;;;;;;¸____¸;;;;;;;:´_________´•¸:;;;;¸.,.¸;;;;;;•______¸.•;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;____.´;;;;;´*´;;;;;;;;;;;;;;;;;;;____´;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;_____´:;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;_______´•.;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;_________.;;;;;;;;;;;;;;;;;.____(´*•.¸ (´*•.¸ ¸.•*´) ¸.•* )_..::¨´•.¸ * PLAY BOY *¸.•´¨::.. ______.(¸.•*(¸.•*´ ´*•.¸)*•.¸).

    • Unknown
    • October 13th, 2005

    จริงด้วยๆๆๆมองคนจากภายนอกไม่ได้จริงๆ

  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: