Crying out for love in the center of the world

Crying out for love in the center of the world
[Sekai no Chushin de, Ai wo Sakebu ]

++++ "อยากกู่ร้อง บอกรักให้ก้องโลก"++++

 


เริ่มเรื่อง….

ความฝันของชายคนหนึ่ง…
นานมาแล้ว……เขาเคยร่วมแบ่งปันความฝันใครคนนึง….


ปัจจุบัน…..

….การหายตัวไปอย่างไร้สาเหตุของคู่หมั้นของเขา…ริทซึโกะ สร้างความสงสัยให้กับ ซาคุทาโร่ ดังนั้นเขาจึงเดินทางไปยังเมืองชิโกกุเพื่อตามหาเธอ

แต่สถานที่ที่เขาตามหาเธอนั้น….
……..คือ ที่นั่น…….

รักแรก
……จุดเริ่มต้นรักครั้งแรกของเขากับ…" อากิ "…..รักแรกที่เขาไม่เคยลืมเลือน…แม้เวลาจะผ่านไปเนิ่นนาน แต่ทุกครั้งที่หลับตาลง…เธอยังชัดเจนในความทรงจำของเขา…

ความทรงจำเกี่ยวกับอากิ
ในช่วงปี 1986 ….
อากิได้เข้ามาในชีวิตของเขา เธอเป็นคนเก่งเรียนดี เล่นกีฬาเก่ง พร้อมสมบูรณ์แบบ….กับผู้ชายธรรมดาๆคนนึงอย่างซาคุ

…ท่ามกลางผู้คนมากมาย….ซาคุคือคนที่เธอเลือก…

เขาทั้งสองตกหลุมรักกันและกัน
…ผ่านเรื่องราวต่างๆ…ความทรงจำมากมาย…..

อากิมีรายการวิทยุที่ชอบ เธอมักจะเขียนโปสการ์ดไปบ่อยๆ ถ้าได้ออกอากาศก็จะได้รับรางวัล
…ซาคุอยากให้ เครื่องเล่นวอล์คแมน เป็นของขวัญแก่อากิ จึงแต่งเรื่องโกหกส่งไปยังรายการ และได้ออกอากาศจริงๆ….จนทำให้เกิดเรื่องราวผิดใจกัน

เทป casset แห่งความทรงจำ
อากิอัดเสียงตัวเองใส่ลงไปในเทป…เธอใช้วิธีนี้เพื่อ "บอก" สิ่งที่เธอไม่อาจพูดกับซาคุตรงๆได้… จนกลายเป็นการเทปสื่อ(รัก)ระหว่างกัน….

เขาและเธอไปเที่ยวทะเลด้วยกัน…และไปเจอภาพของสถานที่นึงที่สวยงามมาก ที่นั้นคือ อูลูลู….ประทเศออสเตรเลีย สถานที่ทีเชื่อว่าเป็น " ใจกลางของโลก"

อากิและซาคุ …ได้สัญญาร่วมกันว่าจะไปที่นั่นด้วยกันในสักวันหนึ่ง….

จนเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น
เมื่อพบว่าอากิเป็นโรคร้าย……

ซาคุ(ปัจจุบัน) ได้กลับมายังบ้านเกิด…และพบว่าความทรงจำของอากิ กับตัวเขาเองนั้น…ไม่เคยเลือนหายไปจากใจของเขา ไม่ว่าจะมองไปที่ใด…เขายังเห็นอากิอยู่ทุกหนแห่ง เสียงในเทปของอากิ ที่เขาได้เปิดฟังอีกครั้ง….น้ำตามากมายที่เอ่อล้นออกมา…เขาไม่สามารถลืมอากิได้….แต่เดิมที่ซาคุอาจไม่ได้นึกถึงอากิอีกแล้ว แต่ในทุกๆคืนเค้ายังฝันถึงเธอ ฝันที่ไม่อาจะเป็นจริงได้ ความเจ็บปวดที่ถูกปิดตาย ถูกเผยออกมาในที่สุด….

พยานรัก และร่องรอยของการมีชีวิตอยู่

อีกสถานที่นึง…ที่ซาคุกับอากิมักจะไปด้วยกันบ่อยๆ คือ ร้านถ่ายรูป
…คุณตาที่ร้านถ่ายรูป….ที่พวกเขามักจะมาหาเสมอๆ….คุณตาที่ยังคงจมอยู่กับความรัก…

…..ผู้ชายที่รักผู้หญิงคนนึงนานครึ่งศตวรรษ…อากิมองว่ามันเป้นเรื่องอัศจรรย์ ความรักมันช่างยิ่งใหญ่เหลือเกิน

ครั้งสุดท้ายที่เขาและอากิไปที่นั่น ….อากิอยากถ่ายรูปเอาไว้….เธออยากอยู่ในความทรงจำของซาคุตลอดไป


และเป็นฉากที่น้ำตาไหลเพราะเศร้า(ไปกับรักที่ไม่อาจสมหวัง)และอิ่มเอม(ในความรักของซาคุที่มีต่ออากิ) ไปด้วยทั้งสองอย่างค่ะ สีหน้าของซาคุและอากิ บ่งบอกได้ดีว่าเขาและเธอรู้สึกเช่นไร

ในช่วงสุดท้ายของชีวิตอากิ เธอไม่สามารถส่งเทปให้ซาคุได้ด้วยตัวเอง จึงฝากเทปให้เด็กผู้หญิงเล็กๆคนนึงนำไปให้ซาคุแทน

สุดท้าย…อากิก็ได้จากไป………

เทปสุดท้ายของอากิ

….คำบอกรัก…คำสั่งเสียของเธอ… ที่เธอใส่ลงไปในเทป…

ในเวลานั้น…ไปไม่ถึงซาคุ เพราะเด็กผู้หญิงคนที่ช่วยส่งเทปคนนั้น เกิดอุบัติเหตุเข้า

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม

….ความรักไม่เคยจางหายไป….

ริทซึโกะ….คือเด็กผู้หญิงส่งเทปคนนั้น
ในตอนต้นเรื่อง….เธอพบเสื้อของเธอตอนที่เธอยังเป็นเด็ก และตลอดทั้งเรื่องเราจะเห็นเธอเดินเหมือนคนขาเจ็บ แต่จริงแล้วเธอพิการจากอุบัตเหติคราวนั้น
วันนั้นเธอรีบไปส่งเทปให้อากิ เสียจนไม่ระวัง…ถูกรถชนจนเสียขาไปข้างหนึ่ง
และการที่เธอได้พบกับเทปของอากิอีกครั้ง เธอเสียใจที่ไม่อาจส่งเทปนั้นให้ซาคุได้

เทปสุดท้ายของอากิ ต้องใช้เวลา 17 ปี…กว่าจะถึงมือของซาคุ

ฉากสุดท้าย เราจะได้ฟังคำขอ…คำสั่งเสีย…และได้เห็นการปลดปล่อย
และการเริ่มต้นใหม่อย่างแท้จริง
ช่วงท้าย….ภาพวิวที่อูลูลู…สดใสสวยงามมาก + เพลงประกอบที่ Ken Hirai ร้องโดนใจมากๆๆๆค่ะ :up:

ประโยค…ประทับใจ….

"ถ้าคนเราตายไป….ความรักจะตายไปด้วยไหม?"

"เธอเกิดวันที่ 3 พฤศจิกาใช่มั้ย ….ส่วนฉันเกิดวันที่ 28 ตุลา….
แสดงว่า…..เธอไม่เคยมีแม้แต่เสี้ยววินาทีที่อยูบนโลกนี้ โดยที่ไม่มีฉันอยู่ด้วย
แม้ฉันจะจากไปแล้ว แต่โลกของเธอยังต้องหมุนต่อไป"

"ยามที่ฉันหลับลง สิ่งที่ฉันเห็นมีเพียงแต่เธอเท่านั้น
สิ่งที่ฉันจดจำได้ คือ ปากใหญ่โตของเธอที่เต็มไปด้วยขนมปังไส้บะหมี่ผัด
ใบหน้าเธอที่ยับยู่ยี่ไปด้วยเสียงหัวเราะ เธอหัวเราะอย่างจริงใจที่สุด
ทันใด…ใบหน้านั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนในรอยยิ้มอบอุ่น

ใบหน้ายามหลับของเธอที่เกาะยูเมะ ฉันหวังอยากเข้าไปใกล้พอที่จะสัมผัสได้…ในตอนนี้
คราวที่เธอให้ฉันซ้อนมอเตอร์ไซค์ ความอบอุ่นจากแผ่นหลังของเธอ มีความหมายเช่นแผ่นโลกกับฉัน
ความทรงจำที่ใช้ชีวิตร่วมกันมาทั้งหมด ทำให้ชีวิตฉันสุขสว่าง
ขอบคุณที่เธออยู่กับฉัน ฉันจะไม่ลืมเลือนช่วงเวลาที่มีค่าที่ได้อยู่กับเธอ
ฉันขอเพียงครั้งสุดท้าย โปรดโปรยเถ้ากระดูกของฉันไปตามสายลมแห่งอูลูรู
…และใช้ชีวิตของเธอต่อไปเถอะ ฉันดีใจมากที่ได้เจอเธอ
ลาก่อน”
 

อ่านหนังสือแล้วประทับใจ น้ำตาไหลซึมๆสองข้องตา ลองเอามาแบ่งปันๆ
จาก http://www.popcornfor2.com

Advertisements
    • Angsuma
    • July 28th, 2005

    อืม..ถ้าคนเราตายไป…ความรักจะตายไปด้วยไหม?…เลือดออกเพิ่มมาอีกแล้ววว มันบาดใจ(ที่เลือดมันออกอยู่แล้ว)เหลือเกินขอตอบว่า…ต้องรอให้ฉันตายไป เธอถึงจะเห็นความรักของฉันใช่ใหม !!! หุหุ ความรักของฉันเหมือนเพิ่งเกิดให้เธอเห็นคุณค่า เมื่อฉันตายไปต่างหาก! กระซิกๆๆๆมันไม่ได้ตายไปพร้อมกับฉัน…

    • Charlie Bangkokian
    • July 28th, 2005

    ตายไปก็เกิดใหม่นะเข้มแข็งๆๆๆๆ

    • Lost
    • July 28th, 2005

    "ถ้าคนเราตายจากไป…ความรักจะตายไปด้วยไหม?"น่าคิดเนอะ……ถ้าคนอย่างฉันตายจากไป เธอเศร้าใจหรือเปล่าหนึ่งคนที่ข้างเธอยามเหงา มันมีค่าสักแค่ไหนสำหรับเธอปล. อย่าตอบนะว่าไม่มีใคร…ใจจะขาดเอา

  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: