อีกหนึ่งคืนวันพฤหัส…

อีกหนึ่งคืนวันพฤหัสที่ผ่านมา… หลังจากเสร็จงานที่ผมดูแลอยู่จ๊อบหนึ่ง ผมก็ถือโอกาสนั่งอยู่ที่ร้านของเขาต่อเพื่อเก็บข้อมูลการทำงานของร้าน และก็ถือโอกาสเลี้ยงส่งเพื่อนคนหนึ่งซึ่งกำลังจะเดินทางไปเรียนต่อที่อังกฤษ ผมกับเธอ… ไม่เจอกันมานานหลายปี อย่างต่ำก็ 3 ปี ที่เราไม่ได้พบหน้ากันเลย เราเลยถือโอกาสนั่งทานอะไรกันนิดๆหน่อยๆ …ก็ 100 pipers 1 ขวดลิตร

 

ในระหว่างการนั่งสนทนาสายตาของเราก็ไม่ได้สบกันเท่าไร เนื่องจากความเป็นเพื่อนไม่จำเป็นต้องสบสายตาให้กันบ่อยนัก มันจะเลี่ยนและผิดสถานะไป… เราจึงใช้สายตาสอดส่องไปรอบๆบริเวณร้าน ผมไปสบตาเข้ากับสาวนางหนึ่ง ผู้สวมเสื้อกล้ามสีแดงตัดกับความมืดในร้านได้อย่างน่ามอง ยิ้มกันไปหลายครั้ง (ผมมากับเพื่อนไงครับ แถมในโต๊ะยังมีเพื่อนหญิงด้วย โอกาสทำประตูของผมจึงตกไปเท่ากับศูนย์) ผมไม่ว่าอะไรกับความตื่นเต้นขำๆกับการแอบมองกันไปมา แต่ไอ้โต๊ะข้างหลังอีกโต๊ะที่ติดกับสาวเจ้าน่ะซิครับ (ขออธิบายลักษณะโต๊ะนะครับ ผมอยู่ขวาสุดในแนวระนาบ เธออยู่โต๊ะตรงกลาง และ มีอีกโต๊ะที่อยู่ติดกับเธอด้านหลังเป็นโต๊ะขวาสุดในแนวระนาบ) หันไปหันมา แล้วก็เข้ามาคุยกับเธอจนได้

 

 

21.17 น. โดยประมาณ

ผมก็นั่งซุ่มดูอยู่เงียบๆ… ไอ้หนุ่มนั่นก็พยายามขอเบอร์สาวเจ้า ซึ่งสาวเจ้าก็ดูไม่ได้รังเกียจอะไรเท่าไร จนกระทั่งมันขอมานั่งรวมโต๊ะกับสาวเจ้า โอเค มึงเก่ง ผมคิด แล้วก็พูดคุยกันไปจนได้เบอร์ในที่สุด นายนั่นก็จากไป… ผมยั่งนั่งซุ่มดูอยู่เงียบๆ…

 

23.15 น. โดยประมาณ

ผมยั่งนั่งซุ่มดูอยู่ด้วยรอยยิ้ม…แม่สาวเสื้อแดงเร้นกายจากโต๊ะไปเมื่อไรไม่รู้ แต่เธอเดินกลับมาพร้อมรอยน้ำตา เธอคุยโทรศัพท์ไปและร้องไห้… อืม เธอคงมีปัญหาอะไรสักอย่าง กับคนที่อยู่ปลายสาย ร้องไห้ เบียร์ ร้องไห้ เบียร์ ร้องไห้… คือ สิ่งที่เธอทำสลับๆกันไป เธอมีคนรักแล้วนี่หน่า… มาสบตาเล่นทำไม ไปให้เบอร์คนอื่นทำไม…

 

24.00 น.

ผมนั่งซุ่มดูอยู่ด้วยเสียงหัวเราะ…

 

เด็กเธอมา… จบข่าว…

 

แล้วไอ้หนุ่มหัวค่ำ มันจะนอนฝันค้างไปถึงไหน…

 

 

Advertisement