รินเล่า (เหล้า)

คืนวันนั้นก็เหมือนคืนวันนี้ …ฝนตก

 

ริน …ชั้นขอเรียกตัวเองว่ารินละกัน เพราะชั้นทิ้งชื่อจริงนามสกุลจริงของชั้นไปแล้ว ผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงนี้มีเพียงชื่อสั้นๆ ชั้นขอเรียกตัวเองว่า …ริน

 

เครื่องอัดเทปทำหน้าที่ของมันไปเรื่อยๆ มันตั้งอยู่บนโต๊ะในร้านอาหารกึ่งผับกลางซอยทองหล่อ ผู้คนเริ่มทยอยเข้ามาในร้านนับตั้งแต่เวลาหัวค่ำ เมื่อฝนเริ่มทวีความแรงของมันกระทบเข้ากับพื้นดิน ด้านหนึ่งของเครื่องอัดเทปคือผู้ชายคนหนึ่งที่นั่งฟัง และจดอะไรขยุกขยิกตลอดเวลากว่า 2 ชั่วโมงที่ผ่านมาของการสนทนา อีกด้านหนึ่งของเครื่องอัดเทปคือหญิงสาวร่างโปร่ง ผมยาว ตาดำขลับกลมโต หากจะมีคำจำกัดความของคำว่าสวยว่าเป็นอย่างไร ก็ตอบได้ไม่อายว่าเป็นอย่างเธอ ยิ่งบวกไปกับหน้าตาที่ยิ้มแย้มสดใส คงยากที่จะคาดเดาอายุของเธอได้

 

…เธอเรียกตัวเองว่าริน

 

ฝ่ายชายที่ก้มหน้าก้มตาจดอะไรอยู่อย่างต่อเนื่อง เงยหน้าขึ้นมาสบตาเธอบ้างเป็นบางครั้ง รินดูออกว่าเขา ไม่กล้า มองหน้าเธอตรงๆ อาจจะเป็นเพราะความประหม่าที่ผู้ชายมักจะเป็นยามเมื่ออยู่ต่อหน้าเธอ หรืออาจจะเป็นเพราะว่าเขา ไม่กล้า ที่จะมองเนื่องจากว่า เขาไม่กล้ายอมรับในสิ่งที่เธอเป็น… ทั้งๆที่เขาเองเป็นคนติดต่อเธอออกมาเพื่อนั่งคุยกัน เธอก็ลังเลใจอยู่นานกว่าจะยอมออกมา ปรากฎว่าตอนนี้เธอต่างหากที่เป็นคนที่พูดอยู่คนเดียว…

 

รินเริ่มเล่าเรื่องของเธอ เรื่องที่หลายๆคนคงไม่เชื่อ และอาจจะไม่ยอมรับถึงความเป็นจริง เรื่องที่ผู้หญิงอย่างเธอเคยประสบมา…

 

ริน มีอาชีพเป็นผู้บำบัดความเหงา และ ความว้าเหว่ค่ะ รินเรียกอาชีพของตัวเองแบบนั้น รินจะอยู่เป็นเพื่อนลูกค้าที่เหงา และว้าเหว่ ให้กำลังใจเขา และให้ในสิ่งที่เขาต้องการค่ะ… รินยิ้ม ยามเมื่อเธอพูดถึงอาชีพของเธอ… เป็นรอยยิ้มที่ดูไม่ออกว่าว่าฝืน หรือ จริงใจ

 

ลูกค้าของรินโดยส่วนมากก็จะเป็นนักธุรกิจ นักธนาคาร นักการเมืองบ้าง ก็คละๆกันไปค่ะ…

 

หรือจะพูดอีกอย่างก็ได้ค่ะ ไม่ต้องสวยหรู รินชินและยอมรับมันได้แล้ว รินเป็นโสเภณีค่ะ ใช่ค่ะรินไม่อายที่จะพูดแบบนี้ เพราะอย่างน้อยรินก็ทำงานที่สุจริต และเลี้ยงตัวเองได้โดยไม่ต้องพึ่งใคร …พวกผู้ชายน่ะค่ะ รินเล่าต่อว่า …ตอนนี้รินมีความสุขดี ใจหนึ่งรินก็ดีใจนะคะที่ได้ช่วยเป็นเพื่อนให้กับคนหลายๆคนที่เครียด และ มีปัญหา ลูกค้าคนเมื่อคืนของรินนะคะ ก็เป็นนักธุรกิจหนุ่มที่ประสบความสำเร็จอย่างมากในทุกวันนี้ แต่รินคงไม่ขอบอกนะคะว่าเป็นใคร ตอนแรกที่รินเจอเขารินก็ตกใจเหมือนกัน ไม่คิดว่าคนที่ดูสมบูรณ์พร้อมทุกๆด้านแบบเขา ทำไมต้องมานั่งเหงาคนเดียวอยู่ในผับ 

 

รินโบกมือเรียกบริกรมาสั่งเหล้าผสมหนึ่งแก้ว บลูมากาเร็ตต้า เครื่องดื่มที่เธอโปรดปราน รินขอทานเหล้าไปด้วยนะคะระหว่างที่เราสัมภาษณ์กัน รินเอ่ยปากบอกกับผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงข้าม ไม่นานนักเหล้าผสมก็ถูกรินใส่แก้วใสปากกว้างสวยซึ่งถูกเคลือบบางๆไว้ด้วยเม็ดเกลือละเอียด

 

…รินเล่าเรื่องต่อ จะถามว่าทำไมน่ะเหรอคะ ที่ผู้หญิงแบบริน หน้าตาดี สวย จบมาจากมหาวิทยาลัยรัฐ ในคณะที่คนแก่งแย่งกันเพื่อเข้าไปเรียนมากมาย มาจบชีวิตตัวเองด้วยอาชีพ โสเภณี รินยิ้มเจื่อนๆก้มหน้า แล้วเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมาพูดต่อ คงเป็นเพราะ รินล้มเหลวในชีวิตรักมั้งคะ คนที่รินรัก แฟนคนแรกของรินน่ะค่ะ รินกัดริมฝีปากแน่นเหมือนกับเก็บอารมณ์บางอย่างเอาไว้ เขาทำให้รินเลิกศรัทธาในความรักน่ะค่ะ

 

…เราพบกันในมหาวิทยาลัย เขาเป็นผู้ชายคณะวิศวะ รินเจอเขาเมื่อตอนปี 1 ที่คณะของริน เขาเข้ามาจีบรินค่ะ ไม่นานนักเราก็เป็นแฟนกัน เขาดีกับรินทุกๆอย่างในช่วง 2 ปีแรกที่เราคบกัน เขาเป็นรักแรกของรินค่ะ และก็ …เป็นคนแรกของรินค่ะ ใช่ค่ะ

 

คืนวันนั้นก็เหมือนคืนวันนี้ …ฝนตก

 

เขาพารินไปที่บ้านเขาค่ะ ไม่มีคนอยู่ เรามีอะไรกันในตอนเปิดเรียนเทอมแรกของช่วงปี 3 รินคิดว่านี่แหละคือคนที่รินจะฝากชีวิตไว้ด้วย เรารักกันค่ะ …จนกระทั่ง …รินเงียบไปอีกครั้ง เธอขอให้บริกรไปรินเหล้าผสมให้เธออีกแก้วหนึ่ง บริกรจากไป และกลับมา รินยกแก้วเหล้าขึ้นจิบ

 

…รินเล่าเรื่องต่อ …จนกระทั่งเขาเริ่มเป็นหนี้พนันบอลค่ะ เราสองคนหาเงินกันอย่างสุดความสามารถ สร้อยคอ แหวนที่แม่ซื้อให้ริน รินเอาไปแลกมาเป็นเงินเพื่อช่วยเขาหมด …ใช่ค่ะ มันไม่พอ เราหาทางออกกันอยู่นาน จนเย็นวันหนึ่งเขาก็เรียกรินไปพบข้างนอกบ้าน เขาบอกว่าเรื่องมันร้ายแรงมาก เขาอยากจะให้รินมาอยู่ข้างๆเขาตอนนี้ รินออกไปพบเขาค่ะ ที่คอนโดของเพื่อนของเขา… น้ำตาของรินรินไหลออกมาเปื้อนสองแก้มสวย รินเงียบไปอีกครั้ง… รินไปพบเขาที่นั่น พอเปิดประตูเข้าไป เขานั่งอยู่ที่นั่นค่ะ โซฟาที่มุมห้อง …แต่เขาไม่ได้อยู่ที่นั่นคนเดียวค่ะ มีผู้ชายที่รินไม่เคยเห็นหน้าอยู่ด้วยอีก 3 คน รินตกใจมากค่ะ พยายามถามเขาว่านี่เรื่องอะไรกัน รินไม่ทันไปถึงตัวเขาก็ถูกมือหยาบหนาคู่นึงดึงตัวเอาไว้ รินถูกผลักลงบนเตียงค่ะ …ประโยคเดียวที่รินได้ยินจากคนที่รินรักที่สุดคือ …รินผมขอโทษ

 

คืนวันนั้นก็เหมือนคืนวันนี้ …ฝนตก

 

ผ่านไป 3 ชั่วโมง พวกมันก็ออกจากห้องไปพร้อมกับกล้องวีดีโอ ผู้ชายคนที่รินคิดจะฝากชีวิตด้วยกลับเข้ามาในห้อง เขานั่งลงข้างๆริน พยายามอธิบายอะไรมากมายหลายอย่าง ทั้งบอกว่าเขาถูกขู่ฆ่า ถูกขู่จะเอาเรื่องไปฟ้องที่มหาวิทยาลัย …เขาไม่มีทางออก …เขาขอโทษที่ต้องทำแบบนี้กับริน ตอนนั้นรินร้องไห้ และกรีดร้องจนแทบจะไม่มีเสียงแล้วค่ะ มันเหมือนโลกของรินพังทลายไปทั้งใบต่อหน้าต่อตาของรินเอง

 

…รินโง่เองใช่มั้ยที่มาที่นี่ รินโง่เองใช่มั้ยที่คิดว่าความรักสวยงาม รินโง่เองใช่มั้ยที่ไว้ใจคนที่รินรัก…

 

รินเล่าเรื่องตอนนี้ด้วยคราบน้ำตาที่รินออกมาจากดวงตาแดงก่ำ รินเลิกกับเขาค่ะหลังจากวันนั้น หัวใจที่ศรัทธาในความรักของรินถูกทิ้งเอาไว้ที่คอนโดแห่งนั้นค่ะ วันนั้นรินบอกกับตัวเองว่า…

 

ริน …ชั้นขอเรียกตัวเองว่ารินละกัน เพราะชั้นทิ้งชื่อจริงนามสกุลจริงของชั้นไปแล้ว ผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงนี้มีเพียงชื่อสั้นๆ ชั้นขอเรียกตัวเองว่า …ริน

 

ริน ผู้หญิงที่ไม่มีอะไรในชีวิตเหลืออีกแล้ว แม้แต่หัวใจ รินดร๊อปเรียนไป 1 เทอมค่ะ เพราะรินไม่กล้าออกจากบ้าน รินกลัวว่าพวกมันจะเอาวีดีโอที่ถ่ายออกมาเผยแพร่ รินกลัวว่าจะมีคนดูมัน รินกลัวจะมีคนรู้ค่ะว่าผู้หญิงในวีดีโอนั่น …คือริน

 

ตอนนั้นแหละค่ะที่รินคิดได้ว่า เสียตัวให้กับคนที่รินรักอย่างหมดหัวใจ มันไม่ได้อะไรขึ้นมาเลย แถมรินยังต้องเสียความเป็นคน เสียศักดิ์ศรีของลูกผู้หญิง …เพื่อคนที่ไม่เคยเห็นคุณค่าของมัน ในเมื่อมันไม่เหลืออะไรแล้ว รินยอมเสียมันอีกครั้งดีกว่า หรืออีกหลายๆครั้งก็ได้ แต่ครั้งนี้รินทำมันโดยมีผลประโยชน์ตอบแทนกลับมา เงินหลักหมื่นในแต่ละครั้ง รินไม่เสียใจค่ะที่รินต้องมาเป็นแบบนี้  ถ้าจะเสียใจรินเสียใจที่รินเคยรัก และ ไว้ใจคนผิดในวันนั้นมากกว่าค่ะ…

 

เครื่องอัดเทปกระตุกตัวเองเพื่อแจ้งให้เจ้าของเครื่องทราบว่าเทปเปล่าที่กำลังหมุนอัดอยู่ หมดลงแล้ว พร้อมๆกับบทสนทนาที่จบลงอย่างครึ่งๆกลางๆ …รินยิ้มให้กับผู้ชายอีกฝากหนึ่งของโต๊ะ รินว่า… รินไม่มีอะไรจะเล่าแล้วค่ะ เธอเหลือบดูนาฬิกา นี่ก็เกือบ 4 ทุ่มแล้วด้วยค่ะ รินคงต้องขอตัวไปทำงานก่อน …ยินดีที่ได้มาแบ่งปันประสบการณ์กันนะคะ ขอให้หนังสือขายดีค่ะ รินยิ้มพร้อมลุกขึ้น เธอบอกลาแล้วหันหลังเดินจากไป บริกรเปิดประตูร้านให้เธอ เธอเดินออกไปหายไปกับความมืด และสายฝนที่โรยตัวเบาบางลง…

 

บริกรถูกเรียกมาอีกครั้ง วิสกี้ 1 ขวดถูกสั่ง

 

บุหรี่ถูกจุดขึ้น ไฟแดงวาบขึ้นกลางความมืด…

 

บริกรถูกขอให้รินเหล้าอีกครั้ง…

 

คืนวันนั้นก็เหมือนคืนวันนี้ …ฝนตก

 

Advertisement